สังเกตเห็นความรู้สึกแปลกเมื่อต้องเริ่มทักทายใครก่อนยิ่งเราโตขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น ความรู้สึกแปลกๆ นี้กลับยิ่งมากขึ้น
เป็นเรื่องน่าประหลาด...
เพราะในเรื่องอื่นๆ หากเรายิ่งโตขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น ผ่านการกระทำนั้นบ่อยขึ้น เราน่าจะยิ่งคุ้นเคยและทำมันได้อย่างไม่ขัดเขิน ความรู้สึกอึดอัดน่าจะยิ่งลดลง แต่เมื่อต้องเริ่มทำความรู้จักและทักทายกับคนหน้าตาใหม่ๆ ที่ไม่คุ้นเคย ความรู้สึกแบบเดิมก็จะตีคู่กลับมาทุกทีไป
ครั้งนี้ก็เช่นกัน การแนะนำตัวตามปกติธรรมดาดูจะเป็นเรื่องยากลำบาก
และยิ่งยากมากขึ้นไปอีกกับช่องทางการสื่อสารแบบใหม่ที่จะมีใครที่เราอาจไม่รู้จักมักคุ้นเข้ามาสื่อสารกับเราบนเทคโนโลยีไร้พรมแดน ซึ่งก็ยิ่งจำเป็นที่จะต้องแนะนำตัว
...............................................................
ปัจจุบันนี้มีงานที่รักคือการเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ
และกลับไปเริ่มบทบาทของนักเรียนใหม่ของหลักสูตรปริญญาโทที่อาศรมศิลป์
กำลังพยายามฝึกตัวเองให้เป็นที่พึ่งพิงที่ดีของลูกศิษย์ เป็นครูที่เอาความรักมานำความรู้
คงยังเป็นลูกสาวคนเดิมของพ่อกับแม่แต่พยายามทำหน้าที่ในทางกลับกันกับครั้งวัยเด็ก
เป็นพี่ของน้องสาวอีกสองคน และแมวอีก ๔ ตัว
เป็นเพื่อนและสมาชิกของกลุ่มต่างๆ ที่หลากหลาย (และพยายามอย่างยิ่งที่จะไปพบปะอย่างสม่ำเสมอ)
เป็นผู้ที่พยายามแสวงหาความธรรมดาและความเป็นปกติสุข และรักษาสมดุลของชีวิตตนเอง
...........................................................บทบาทเล็กๆ ซึ่งมีเรื่องราวซ่อนอยู่มากมายที่ในแต่ละวันของการเดินทาง ทุกวันมีเรื่องให้คิดใคร่ครวญเรียนรู้ใหม่ทุกวัน บางครั้งก็อัดแน่นในหัว จนถ่ายทอดเอาออกมาไม่ได้ ก็เลยเริ่มต้นที่จะเขียน เขียน และเขียน
เชื่อว่าการเขียนคือการเรียนรู้ทางตรงที่สุด เพราะเป็นนำเอาการเรียนรู้จากภายนอกผ่านเข้ามาสู่ตัวเรา เชื่อมโยง หยั่งลึก คัดกรอง ขัดเกลา ประมวลใหม่ แล้วค้นหาวิธีการถ่ายทอดนำออกมาเป็นการเรียนรู้ใหม่ของตัวเอง ตามความหมายของคำว่า "Educate" ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า "นำออกมา" และการเรียนรู้นั้นควรจะ "ทันกาล" "สด" "ใหม่" เสมอ
ความสด ใหม่ เป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งที่ดำรงสภาวะความรู้เอาไว้ให้อยู่ยงได้
ที่มาของการเขียน Blog นี้ก็คงเช่นเดียวกัน เป็นความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะนำเรื่องราวทั้งหมดในหัวออกมา เป็นการเรียนรู้ของตัวเอง และหวังใจว่าอาจมีเรื่องสะกิดคันให้คนที่เข้ามาอ่าน อยากจะ "นำอะไรของตัวเองออกมา" เพื่อแบ่งปันและนำไปเปิดพื้นที่การเรียนรู้ของตนเองให้ต่อเนื่องเชื่อมโยงเป็นข่ายใยของการเรียนรู้ใหม่ๆ ที่กำลังรอเวลาเบ่งบาน และงอกงามออกมาจากตัวบุคคลแต่ละคน แต่ละคน
ด้วยไมตรีจิตของการทักทาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น